OH man i'm so Lonely

หลังจากไม่ได้เขียนมานาน ก้ มีเรื่องให้มาเขียนอยู่นิดนนึง คือว่า มีอยู่วันหนึ่งตั้งใจจะไปเล่นเกมกลับกลุ่มเพื่อน แถวๆจุฬา แต่ว่า

 

นัดกันทุ่มนึง มากันสามทุ่ม (แอบงอนเหมือนกัน) ระหว่างรอก็ เลยชวนเพื่อนคนนึงที่หลงมาไวเหมือนกัน ไป หาอะไรนั่งกิน จิบๆๆ รอ

 

ก็เลยคุณกันเพลินแต่ได้ คำถามที่ใครรู้ช่วยตอบหน่อยนะ ว่า

 

ทำไมคนที่เรารัก ทำดีด้วยเท่าไร เขาก็ไม่เห็นจะแคร์ เราเท่าไหร่  แต่ทำไม คนที่เราไม่ได้ชอบ ต่อให้เราทำแย่แค่ไหน ไม่ใส่ใจ เขากลับไม่เคยโกดเราเลยหล่ะ

 

ในทางตรงกันข้ามเรากลับรู้สึกว่าตัวเองแย่มากๆๆ จนบางครั้งไม่กล้าสู้หน้า แล้วต้องเสียเพื่อนดีๆๆที่รักเราไป....

 

หรือว่าเราควรจะรักและเห็นค่าคนที่เขารักเราดีกว่า.....

 

หรือว่า ผู้ ญ ชอบคนเลว........

 

หรือว่า ผู้ ช ตามใจ มันน่าเบื่อ..........

 

หรือว่า ผมโง่ ...................

 

หรือว่า ผมไม่มีอนาคต...................

 

หรือว่า .................................

 

 

เอ้

 

 

 

  หลังจากเลิกเพ้อเจ้อ เรื่อง เศร้ามานาน  ตอนนี้รู้สึกว่าตัวเองเศร้ากว่าเดิมอีกอ่ะ

 

ไม่ใช่ มีแฟนใหม่แล้วเลิกอีกรอบนะ แล้วก็ไม่ใช่ กลับไปคบคนเก่าแล้วเลิกใหม่ แต่ การใช้ชีวิตที่ผ่านมา

 

กับการไปเที่ยวไปกินข้าวกับใคร คนโน้น คนนี้ที ดูเหมือนจจะมีความสุข นะ แต่สุดท้าย มันไม่ใช่ความสุขที่เราต้องการ

 

 

ไม่ใช่รู้สึกเสียใจที่ ขะต้องเสียใครไป แต่ เสียใจที่ทำให้ คนที่เรารู้จักต้องเสียใจ ถ้าถามว่าชอบไหม ผมก็ตอบว่าชอบ

 

 

แต่ไม่รู้ซิ ทำไมถึงไม่คบใคร ซะที นิสัยแย่ๆๆแบบนี้ไม่รู้เป็นตอนไหน  เฮ้อ ไม่อยากให้ใคร ต้องมาเสียใจเพราะผู้ชาย โลเล

 

 

อย่างผมอีกล่ะ (ไม่รู้เขาจะเสียใจกันป่าว หรือว่า เรา คิดไปเอง) ผมยอมรับว่าตัวเองแย่นะ แต่ก็ยังรู้สึกเสียใจ ทกครั้งที่ต้องพูดความจิง

 

 

ว่า เราเปงแค่เพื่อนกัน แต่ก็ไม่อยากเอาคำว่ารักไปหรอก ใคร ไม่อยากโกหกใคร ถึงแม้รู้ว่า ถ้าพูดแบบนีแล้วเขาจะเสียใจ จิงๆๆก็อยากคบกับ

 

เขาในฐานะที่มากกว่าเพื่อน แต่ติดอะไรนะเหรอ  ติดที่ผมแหละ ยังไม่ดีพอ แล้วก็ ยังโลเล ยังรัก อิสระ แบบนี้ ผมเข้าใจแล้วที่คนชอบด่า

 

 

ผมว่า ชอบให้ความหวัง ก็คงเป็นความจิง ที่ไม่อาจเถียงได้ ตอนนี้ผมเลย ตัดสินใจบอกความรู็สึกจิงๆๆกับทุกคน ถึงแม้จะทำให้ใครเจ็บ

 

 

แจ่ก็ยังดีกว่าอ้ำๆอึ้ง แบบที่ผ่านมา ที่ผ่านมาผมทำตัวแย่ จนอาจให้อภัยไม่ได้  ตั้งแต่ต่อนี้ ไปผมตั้งใจว่า จะเลิกนิสัยโลเล ให้ความหวัง

 

อย่าให้ความเหงา คอบงำ เลิกกทำนิสัยแบบนี้ ที่ผ่านมาคำขอโทดทมันคงไม่พอ แต่อยากให้รู้ว่า  blog อันนี้ไม่ได้เขียนเพื่อ ให้ดูน่าสงสาร หรืออย่างไร

 

มันออกคำพูด ความจิง

 

 

 

ขอโทด น้ะที่ทำตัวแย่ๆๆ  ผมเสียใจจิงๆๆ กับการกระทำ และครั้งนี้คงเป็นครั้งสุดท้าย ขอโทดนะหวังว่าคงให้อภัยและกลับมาเป็นเพื่อนที่น่ารักเหมือนเดิมนะ

 

ผมรู็สึกว่ามีแต่คนทำแยาๆๆกับผม แต่ผมกลับไปทำแย่ๆๆกลับคนอื่น สิ่งที่ทำผมเสียใจกลับไปทำให้คนที่มีความรู้สึกดีๆๆให้เราเสียใจ ยังอยากคุยด้วยอยู่นะ

 

แต่ไม่กล้าคุยด้วยแล้ว แล้ววันใดที่ให้อภัย คงกลับมาเปงเพื่อนสนิทกันเหมือนเดิมนะ

 

 

 ปล. ไม่ร็จะระบายกับใคร  ขอระบายในนี้แล้วกัน  อ่านแล้วก็ อยาว่าสร้างภาพนะ เพราะยังไงคนที่ผมทำแย่ๆๆด้วยคงไม่ได้มาอ่านหรอก  ไม่อยากอธิบาย

 

ให้เขา รู้ว่า เราแย่ จะได้ ไม่ต้องมาเสียใจให้คนแบบผม

 บางครั้งชีวิตคนมันก็เข้าใจยากนะ ขอระบายความในใจหน่อยแล้วกัน คือ

 

 

ผมไม่รู้ซิรู้สึกบางครั้งการทำให้ใครสียใจแล้วผลที่ตามมาตัวเองกลับต้้องมารู้สึกเสียใจมากกกว่า

 

การเป็นคนโลเลมันก็ไม่ดีเหมือนกันจะชอบใครจิงจังก็ไม่ชอบคิดว่าการมีสาวหลายคนมันมีความสุข

 

แต่ทุกครั้งมันไม่ใช่เลยอ่ะ บางครั้งมันต้องพูดจาโกหก ต้องแกล้งทำอะไรหลายๆๆอย่างซึ่งไม่ใช่เลย

 

แล้วผมก็ไม่เคยคิดว่าตัวเองเป็นคนดีเท่าไรถึงแม้จะชมตัวเองว่า ดีมากๆๆๆ ผมติดนิสัยชอบพูดหยอดอ่า

 

บางครั้งผมไม่ได้คิดอะไรแต่คำพูดที่ออกมันทำให้ใครเสียใจ

 

 

          การคบใครหลายๆคนผมคิดว่ามันมีความสุขนะในช่วงแรกๆ แต่สุดท้ายมันไม่ใช่เลยอ่ะความเสียใจที่เกิดขึ้น

 

ตอนที่ต้องจากกันมันเยอะกว่าความสุขที่เปนคนเจ้าชู้ ถึงแม้ว่าเขาจะจากไปจากผมเองโดยที่เขาเสียใจหรือไม่ผมไม่รู้

 

แต่ทุกครั้งผมเสียใจมาก โดยที่ไม่คิดว่าตัวเองจะเสียใจขาดนี้ ไม่ได้เสียใจเพราะเสียดายที่เขาจากไปนะ กลับรู็สึกดี

 

ที่เขาไม่ต้องโชคร้ายมาอยู่กะผม แต่ที่เสียใจเนี่ยคือความรู้สึกดีที่หาย เพราะผมไม่เคยบอกใครว่า "รัก" แต่ผมก็มีให้กับทุกคน

 

โดยไม่คิดจะทำร้าย หรือ ทำให้เขาเสียใจ  หรือหลอกใช้ แต่ไม่เมื่อผมเปงผู้ชาย แย่ๆ คนนึงที่โลเล  ไม่รักใครจิงซักที

 

          เฮ้อ คงเป็นครั้งสุดท้ายที่บ่นแล้วเนอะ เพราะ ต่อไปคงจะไม่ทำอะไรแย่ๆๆแบบนี้อีกแล้ว ลากันที "ผู้ชายโลเล"

 

 

 

ถึงแม้ไม่มีใครก็ขอให้เศ้ราคนเดียวอย่าให้ความเหงามาทำให้ใครเศร้าเพราะเรา

 

 

ยายบอกไว้ว่าถ้าไม่รักใครจิงอย่าไปให้ความหวังเขา ไม่งั้นคนที่เสียใจและเจอกับตัวเองจะเป็นเรา

 

 ปีนี้คงไม่มีใครจำได้หรอก ขนาดตัวเองยังลืมเลย น่าสงสารเนอะ 5 5 5 5

 

พุ่งนี้คงพาที่บ้านไปกินข้าว แต่ช่วงนี้ก็ happy ดีนะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

วันนี้เด๊วก็ไปเที่ยวลาว แล้ว แต่ งงว่า ทำไมไม่นั่งเครื่องไปลงลาวเลยลง แค่เชียงรายเอง สงสัยพ่อกะล่องแม่น้ำโขงชมธรรมชาติมั้ง

 

 

 

หวังว่าคงสนุกแล้วจะเก็บภาพมาฝากน๊ะจ๊ะ

 

 

 

 

ปล นี่เป้นอันแรกเลยนะเนี่ยที่เราเรื่องส่วนตัวไม่ได้เพ้อ อิอิ

 

 

 ผมคิดว่า คนเราคงเป็นเหมือนกันทุกคนแหละที่พยายามจะปกปิดความเศร้าความเสียใจไว้กับตนเอง

 

เหมือนกับบางคนพยายามบอกว่าลืมได้หมดแล้ว ก็พยายามจะเผชิญกับความจิงที่คิดว่ามันจะไม่ทำให้เรารู้สึกเจ็บปวด

 

 

แต่ความจิงที่ได้รับมันไม่ใช่เลย มันคงถึงเวลาแล้วที่ต้องถอยหลังมาให้ไกลเพื่อให้ได้เจอกับใครซักคนแล้วก็เเหลือความรู้สึกดีๆ

 

 

ที่เคยมีให้กันอยู่............................

 

 

บางครั้งคำพูดมันก็ทำร้ายจิตใจกันนะบางคำที่มันพูดได้เสมอไม่จำเป็นต้องมาพูดให้ได้ยินเพื่อทำร้ายจิตใจกันเลย เฮ้อ ยอมแล้ว

 

 

แต่ก็ไม่ได้ว่าใคร หรอกนะ เพราะทุกคนมีสิทธิ์เลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้กับตัวเองนะ แต่คราวนี้ผมขอแค่อยู่ให้ไกลกันแล้วทุกอย่างมันคงจะดีขึ้น

 

 

แล้วผมจะไม่หลอกตัวเองแล้วว่าไม่รู้สึกอะไรแล้ว คงต้องหายไปเลยซักพัก แล้วอีกหน่อยคงเปงเพื่อนกันได้........................ยอม.................จบ